مینو

خاکشیر، دا واړه او سره رنګه دانې، د افغانستان د دودیز طب یو له نه بېلېدونکو برخو څخه دي چې د «تودري» په نوم له یو بوټي څخه ترلاسه کېږي. دا خپلسری بوټی معمولاً په دښتو او غونډیو کې شنه کېږي او له پخوا راهیسې په کورونو کې د یوې شفابخشې څښاک په توګه کارول کېږي. د خاکشیر اصلي شهرت د بدن د مزاج برابرولو (تعدیل مزاج) له امله دی. په یوناني طب کې، خاکشیر سوړ او لوند طبع لري چې د اوړي په ګرمو ورځو کې د بدن تودوخه کموي او د لمر وهلو مخه نیسي. له همدې امله، د خاکشیر شربت د تودوخې په موسم کې تر ټولو مشهور څښاک دی. د پوستکي د روغتیا لپاره د خاکشیر کارول هم له پخوا راهیسې د پام وړ دي. په دودیز طب کې، د پاکولو د ځانګړتیا له امله، کله ناکله د زهري موادو د دفع کولو او د پوستکي د ستونزو د ښه کولو لپاره کارول کېږي.